شاید شما در حال طلاق باشید و نگران فرزندان خود هستید. در این شرایط چگونه می خواهید عمل کنید؟ آیا دادگاه به فکر فرزند شماست؟ باید بدانید که دادگاه بیشتر از هر کسی به آینده فرزند شما اهمیت می دهد. در این مقاله قصد داریم قانون جدید حضانت فرزند دختر و سن حضانت را بررسی کنیم و به شرایط واگذاری حضانت فرزندان و مدارک لازم هم بپردازیم. در ادامه سعی می کنیم تفاوت حضانت فرزند دختر و پسر را بدانیم و همچنین نقش دادگاه را در حضانت توضیح می دهیم. بنابراین همراه ما باشید تا نگرانی های شما در این زمینه کاهش پیدا کند.
مهم ترین بخش هایی که نباید از این مقاله از دست بدی رو اینجا بشنو.
بررسی قانونی حضانت فرزند دختر در قانون
یکی از مهم ترین واژه هایی که در قانون وجود دارد، بحث حضانت است. اما آیا تا به حال به این فکر کرده اید که حضانت دقیقا چه معنایی دارد و چرا با سرپرستی مالی فرق می کند؟ به هر حال برای اینکه در بحث قوانین خانواده ها وارد بشویم لازم است که این موضوع را بدانیم.
قانون جدید حضانت از فرزند دختر صرفا به این موضوع نمی پردازد که کودک کجا و با چه کسی زندگی کند. زیرا یک موضوع عمیق تر را در بر می گیرد که به طور مستقیم با رشد عاطفی، روانی و فیزیکی او در ارتباط است. در واقع حضانت به معنای حق و تکلیف نگهداری و تربیت کودک می باشد.
این یعنی والد یا شخصی که حضانت را بر عهده دارد مسئول تمام جنبه های روزمره زندگی کودک خواهد بود. این جنبه ها شامل تغذیه، پوشاک، مراقبت های بهداشتی، ثبت نام در مدرسه و مهم تر از آن ها تامین یک محیط امن و سرشار از آرامش برای رشد سالم اوست. طبق ماده ۱۱۶۸ قانون مدنی این وظیفه هم یک حق برای والدین است و هم یک تکلیف که نمی توانند از آن فرار کنند.
نکته بسیار مهمی که خیلی ها از آن بی خبر هستند، تفاوت کلیدی بین حضانت و ولایت یا سرپرستی است. سرپرستی که به آن ولایت قهری هم می گویند، به اختیارات قانونی و مالی در مورد فرزند اشاره دارد. تصمیم گیری های کلان مانند مدیریت اموال فرزند، اجازه برای ازدواج یا خروج از کشور، امضای قرارداد های مالی به نام او تحت ولایت پدر و در نبود او جد پدری است.
این یعنی حتی اگر حضانت فرزند دختر با مادر باشد ولایت او همچنان با پدر خواهد بود و این دو مفهوم از یکدیگر جدا هستند. این تفکیک قانونی برای حفاظت از حقوق مالی و قانونی کودک ایجاد شده است.
در تمام تصمیم گیری های دادگاه خانواده یک اصل مهم وجود دارد، آن اصل مصلحت کودک می باشد. این عبارت کوتاه در واقع یک قانون برای حمایت از کودکان در جریان طلاق ایجاد کرده است. یعنی حتی اگر قانون به طور پیش فرض حضانت را در سن خاصی به پدر یا مادر بدهد، قاضی این اختیار را دارد که اگر تشخیص داد این واگذاری به صلاح کودک نیست رای دیگری صادر کند.
به عنوان مثال؛ اگر پدر شغل مناسبی نداشته باشد یا شغل او پرخطر به نظر برسد و محیط زندگی برای تربیت دختر مناسب نباشد، دادگاه می تواند با در نظر گرفتن مصلحت کودک حضانت را حتی پس از هفت سالگی نیز به مادر بسپارد. تاثیر صلاحیت والدین بر حضانت دختر در اینجا خود را به وضوح نشان می دهد.
جالب است بدانید صلاحیت فقط به معنای بحث توانایی مالی نیست، چرا که سلامت روانی، ثبات اخلاقی و توانایی ایجاد یک محیط پرورش سالم را هم شامل می گردد. بنابراین وقتی صحبت از حضانت تام الاختیار فرزند می شود، باید بدانیم که این مفهوم در قانون ایران مطلق نیست.
حتی اگر والدین توافق کنند که یکی از آن ها حضانت دائم را بر عهده بگیرد، این توافق تا زمانی معتبر است که مصلحت کودک را تامین کنند. از زمانی که ثابت شود فرد دارای حضانت، صلاحیت لازم را از دست داده یا به هر نحوی به سلامت جسمی و روانی کودک آسیب می زند، طرف دیگر می تواند از طریق دادگاه برای سلب حضانت و واگذاری آن اقدام کند.
به هر حال در چنین شرایطی توسط قانون به شما کمک می شود تا بتوانید به آینده فرزند خود فکر کنید و برای آن برنامه ریزی داشته باشید.
سن حضانت فرزند دختر
اکنون که با بررسی کلی حضانت فرزند آشنا شدیم، باید بدانیم که سن فرزند چه قوانین و محدودیت هایی وجود دارد. قانون گذار با تعیین بازه های سنی مشخص، یک چارچوب اولیه و شفاف برای والدین و دادگاه ها مشخص کرده است تا تکلیف نگهداری از کودک در مراحل مختلف روشن باشد.
به هر حال تقسیم بندی هایی بر اساس نیاز های عاطفی برای رشد کودک در سنین مختلفی طراحی شده و کمک می کند تا انتظارات درستی از آینده فرزند داشته باشند. قانون جدید حضانت فرزند از دختر که در واقع اصلاحیه ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی است یک تغییر مهم نسبت به گذشته ایجاد کرد و سن حضانت فرزند دختر و پسر را تا هفت سالگی یکسان در نظر گرفت. این قانون مسیر حضانت را به سه دوره مهم تقسیم کرده است که در ادامه آن ها را برای شما بیان می کنیم.
- دوره اول، از تولد تا پایان هفت سالگی: مهم ترین بخش قانون حضانت دختر تا 7 سالگی است. طبق قانون اولویت مطلق برای نگهداری از فرزند دختر و همچنین پسر تا پایان هفت سالگی با مادر خواهد بود. دلیل این اولویت نیاز شدید کودک به محبت و مراقبت های عاطفی مادر در سال های ابتدایی زندگی است.
قانون گذار به درستی تشخیص داده که هیچ کس بهتر از مادر نمی تواند این نیاز های کودک را در این سن برآورده کند. همچنین این یک قاعده آمره است، یعنی پدر نمی تواند به دلیل توانایی مالی بیشتر یا دلایل دیگر حضانت را در این دوره از مادر بگیرد. تنها استثنای این قانون اثبات عدم صلاحیت مادر در دادگاه است.
مواردی مانند اعتیاد زیان آور، بیماری روانی شدید که به کودک آسیب می زند، فساد اخلاقی مشهور یا سوء استفاده از کودک می تواند منجر به سلب حضانت از مادر شود. اما در شرایط عادی پاسخ به سوال حضانت دختر تا چه سنی با مادر است؟ به طور قطعی باید گفت که تا پایان هفت سالگی همراه او خواهد بود. در تمام این مدت تامین هزینه های زندگی فرزند بر عهده پدر است. - دوره دوم، از هفت سالگی تا نه سالگی: با ورود دختر به هفت سالگی قانون اولویت را به پدر می دهد. این دوره تا سن بلوغ شرعی دختر یعنی نه سال تمام قمری ادامه دارد. این تغییر به خاطر آماده سازی کودک برای ورود به جامعه و تقویت ارتباط او با پدر است. این اولویت بر خلاف دوره اول مطلق نیست. اینجا همان جایی است که اصل مصلحت کودک بیشتر به چشم می آید.
یعنی اگر مادر بتواند در دادگاه ثابت کند که زندگی دختر با پدر به صلاح او نیست، برای مثال؛ به دلیل شرایط شغلی یا عدم توانایی پدر در مراقبت از دختر دادگاه می تواند حضانت را همچنان به مادر بسپارد. بنابراین هر چند قانون اولویت را به پدر داده اما در تصمیم گیری بر اساس شرایط واقعی هر خانواده باز است. - دوره سوم، پس از نه سالگی: فرزند دختر بعد از نه سالگی وارد مرحله جدیدی می شود. با رسیدن دختر به سن نه سال تمام، او از نظر قانونی به بلوغ رسیده و دوره حضانت به معنای قانونی به پایان می رسد. در این مرحله این خود دختر است که تصمیم می گیرد می خواهد با کدام یک از والدین زندگی کند.
در هر حال دادگاه به نظر و انتخاب او احترام می گذارد اما این انتخاب نمی تواند موضوع اصلی و تعیین کننده باشد. قاضی پس از شنیدن نظر دختر صلاحیت هر دو والد را دوباره بررسی می کند و در نهایت با در نظر گرفتن همه جوانب و اولویت قرار دادن مصلحت دختر رای نهایی را می دهد.
ممکن است دختر پدرش را انتخاب کند اما دادگاه تشخیص دهد محیط زندگی مادر برای او مناسب تر است یا برعکس این قضیه باشد. این مرحله ترکیبی از احترام به استقلال کودک و نظارت حمایتی قانون است.
به هر حال چنین دوره هایی باعث می شوند که شما هم بدانید در هر مرحله از رشد از نظر قانونی در چه جایگاهی قرار دارید و چه انتظاراتی می توانید از فرزند داشته باشید. چرا که مسیر پیش رو پر از چالش است و باید این از این دوره ها و این شرایط آگاه باشید.
شرایط واگذاری حضانت فرزند دختر به پدر یا مادر
اگر دیده باشید دادگاه گاهی حضانت دختر را به پدر و گاهی آن را او را به مادر می سپارد. در حقیقت شرایط واگذاری حضانت فرزند دختر به پدر یا مادر فقط بر اساس سن نیست، بلکه تاثیر صلاحیت والدین بر حضانت دختر هم نقش دارد. یعنی قانون جدید فرزند دختر تاکید می کند که مصلحت کودک ملاک اصلی است. این کار یک سری شرایطی دارد. اما فکر می کنید حضانت دختر تا چه سنی با مادر است؟
شرایط گرفتن حضانت فرزند توسط مادر پس از هفت سالگی مستلزم اثبات مواردی مانند صلاحیت اخلاقی و تربیتی برتر، توانایی مالی و روانی برای نگهداری کودک، عدم ازدواج مادر مگر با رضایت پدر یا دادگاه و فراهم کردن محیط زندگی امن و مناسب است.
از سوی دیگر حضانت تام الاختیار فرزند برای پدر منوط به رعایت شرایطی مانند عدم وجود موانع قانونی، اعتیاد یا سوء پیشینه، فراهم آوردن امکانات آموزشی و بهداشتی و عدم ممانعت از ارتباط کودک با مادر خواهد بود.
در موارد خاصی مانند بلوغ شرعی دختر و پایان حضانت، نظر خود دختر نیز مورد توجه قرار می گیرد. جالب است بدانید که در قانون جدید خانواده، صلاحیت والدین بر اساس معیار های عینی مانند گزارش مددکار اجتماعی یا روانشناس کودک سنجیده می شود.
دادگاه خانواده در ارزیابی شرایط واگذاری حضانت فرزند دختر عواملی مانند ثبات شغلی والد، سلامت روان، روابط عاطفی با کودک و حتی نظر مدرسه را هم بررسی می کند. تاثیر صلاحیت والدین آنقدر مهم است که حتی اگر سن حضانت رعایت شده باشد، عدم صلاحیت اثبات شده می تواند منجر به تغییر شرایط شود.
در حضانت فرزند دختر بعد از نه سالگی اگر پدر ازدواج مجدد کند مادر می تواند با اثبات تاثیر منفی این ازدواج بر تربیت دختر درخواست باز گرداندن حضانت را به دادگاه بدهد. قانون جدید به وضوح بیان می کند که ازدواج مجدد بالغ به تنهایی دلیل کافی برای سلب نیست، مگر اینکه مصلحت کودک شرایطی را ایجاد کند که این کار انجام شود.
نکته مهم دیگری که وجود دارد، نقش بلوغ شرعی دختر و پایان حضانت است. پس از بلوغ دختر حق انتخاب سرپرست را دارد اما این انتخاب با رعایت مصلحت و تحت نظارت دادگاه خواهد بود. در نهایت شرایط واگذاری حضانت فرزند دختر در این مرحله بیشتر متوجه ارزیابی صلاحیت فرد انتخاب شده توسط دختر است.
حضانت تام الاختیار فرزند تنها در شرایط استثنایی مانند فوت هر دو والد یا محکومیت آن ها به جرائمی که صلاحیت آن ها را سلب می کند، به جد پدری یا مادری واگذار می شود. قانون جدید در تمام این موارد منافع عالی کودک را بر هر چیزی برتر می داند.
مدارک لازم و مراحل درخواست حضانت فرزند دختر بعد از طلاق
گرفتن حضانت فرزند دختر بعد از طلاق با آگاهی از مدارک و مراحل کار بسیار ساده ای است و جای نگرانی نیست. مدارک لازم برای حضانت فرزند دختر به شما کمک می کنند که زود تر کار خود را انجام دهید. اولین و مهم ترین مدرک شناسنامه و کارت ملی شما و فرزندتان است. بدون این مدرک پرونده شما حتی تشکیل نمی شود.
بعد از آن حکم قطعی طلاق یا گواهی عدم سازش را هم آماده کنید. در واقع این سند ثابت می کند که رابطه زناشویی شما به پایان رسیده است. شرایط گرفتن حضانت نیازمند اثبات صلاحیت اخلاقی و مالی می باشد. برای این کار به گواهی سلامت روانپزشک از پزشکی قانونی نیاز دارید.
همچنین مدارک شغلی مثل فیش حقوقی یا پروانه کسب توانایی مالی را نشان می دهند. اگر خانه شخصی دارید سند مالکیت یا اجاره نامه رسمی هم به مدارک خود اضافه کنید. حضانت فرزند دختر بعد از طلاق نیازمند اثبات محیط امن برای کودک است. گزارش مددکاری از سازمان بهزیستی یا نظر مدرسه همان طور که قبلا گفتیم، می توانند به نفع شما باشند.
حتی عکس های خانوادگی که رابطه خوب شما را با دختر خود نشان می دهد، می توانند در دادگاه تاثیر بگذارند. مراحل درخواست حضانت هم به چند مرحله ساده تقسیم می شود.
- اول: مراجعه به دفاتر خدمات الکترونیک قضایی و تکمیل فرم داد خواست حضانت.
- دوم: پرداخت هزینه دادرسی.
- سوم: ارجاع پرونده به دادگاه خانواده و تعیین وقت رسیدگی.
این مراحل به طور معمول یک یا دو ماه زمان می برند. در جلسه دادگاه باید تمام مدارک لازم برای حضانت فرزند دختر را به همراه داشته باشید. در اینجا قاضی ممکن است از شما سوالاتی درباره برنامه های تربیتی، شرایط زندگی و میزان توجه به نیاز های دخترتان بپرسد. در این حال باید به صورت درست و صادقانه جواب بدهید.
اما یک مرحله مهم قبل از دادگاه وجود دارد و آن شورای حل اختلاف است. در این مرحله مشاوران تلاش می کنند بین شما و همسر سابق برای توافق درباره حضانت داوری نمایند. اگر توافق انجام نشود، پرونده به دادگاه ارسال می گردد. نکته مهمی که وجود دارد کپی مدارک را قبل از ارائه به دادگاه نگه دارید.
همچنین لیست شاهدانی که می توانند درباره صلاحیت شما شهادت بدهند را هم آماده کنید. حضانت فرزند دختر بعد از طلاق زمانی می تواند به موفقیت برسد که ثابت کنید که اولویت شما منافع دخترتان می باشد نه اختلافات شخصی بین شما و همسرتان که وجود داشته است.
دادگاه به گزارش های روانشناس کودک، وضعیت تحصیلی او و حتی نظر خودش اگر بالای هفت سال باشد توجه می کند. در نهایت حکم دادگاه صادر می شود که مشخص می کند حضانت با چه شرایطی به شما واگذار شده است. این حکم مواردی مثل حق ملاقات والد دیگر، مهلت های دیدار و تعهدات مالی را در بر می گیرد.
پس از دریافت حکم حتما نسخه آن را به مدرسه و مراکز درمانی فرزند ارائه دهید. به یاد داشته باشید مدارک ناقص می توانند باعث رد درخواست حضانت شما شوند. بنابراین قبل از مراجعه به دادگاه لیست مدارک خود را چک کنید.
اگر ابهامی دارید از وکیل خانواده در شیراز مشاوره بگیرید. در نهایت قانون به فکر کودک است و شما هم باید چنین کاری را انجام بدهید و از فرزند خود حمایت کنید.
تفاوت حضانت دختر و پسر در قانون جدید خانواده
نکته مهمی که وجود دارد این است که آیا می دانستید قانون ایران برای حضانت دختر و پسر قوانین متفاوتی دارد؟ این تفاوت ها بر اساس نیاز های رشدی و عاطفی کودکان مطرح شده است. همان طور که می دانید حضانت دختر تا 7 سالگی به طور معمول با مادر خواهد بود. زیرا دختران در این سن به مراقبت عاطفی و ارتباط نزدیک با مادر نیاز دارند.
سپس حضانت فرزند دختر بعد از ۹ سالگی به پدر واگذار می شود. چون قانون معتقد است دختران در هنگام بلوغ به راهنمایی های پدر برای ورود به دنیای بزرگسالی نیاز دارند، ولی برای پسران اینگونه نیست. تفاوت حضانت دختر و پسر از همان اول هم مشخص است. یعنی پسر ها فقط تا دو سالگی با مادر می مانند و بعد از این سن حضانت به پدر سپرده می شود.
دلیل این تفاوت این است که قانون فکر می کند پسران پس از دو سالگی به الگو های مردانه نیاز دارند تا هویت جنسی خود را بهتر شکل بدهند. قانون جدید خانواده هم سعی کرده است که این تفاوت ها را به هم نزدیک تر کند.
به عنوان مثال؛ اگر مادر پس از هفت سالگی نشان دهد که برای دختر محیط عاطفی و آموزشی بهتری فراهم می کند، دادگاه ممکن است حضانت را به او بسپارد. همین طور اگر پدر صلاحیت لازم را نداشته باشد یا با مشکلاتی مانند اعتیاد دست و پنجه نرم کند، حضانت پسر ممکن است همچنان با مادر باشد.
نکته جالب درباره دختر ها این است که آن ها به طور معمول در سن ۹ سالگی به بلوغ شرعی می رسند و می توانند انتخاب کنند که با کدام والد می خواهند بمانند. اما پسر ها تا ۱۵ سالگی باید صبر کنند. این تفاوت به دلیل تفاوت در سن بلوغ شرعی در اسلام است. قانون جدید تلاش کرده که نظر کودک را در سنین پایین تر هم در نظر بگیرد و آن را محترم بشمارد.
قانون در واقع گاهی مانند یک پدر عمل می کند و همیشه سعی دارد مصلحت فرزند را در نظر بگیرد. اگر دادگاه ببیند که نگهداری پسر با مادر برایش بهتر است، حتی بعد از دو سالگی هم حضانت را تغییر نمی دهد. همین طور برای دختران اگر پدر نتواند نیاز های عاطفی او را تامین کند، مادر می تواند حضانت را بگیرد.
در دوره های انتقالی هم قوانین به صورت شفاف عمل می کنند. برای دختران بین هفت تا نه سالگی دادگاه وضعیت را مورد بررسی قرار می دهد. ممکن است حضانت به طور موقت با مادر باشد اما پدر حق ملاقات منظم را نیز خواهد داشت. برای پسران هم بین دو تا هفت سالگی اگر مادر ازدواج کند یا صلاحیتش زیر سوال برود، دادگاه بلافاصله شرایط را تغییر می دهد.
دادگاه خانواده برای تصمیم گیری می تواند از شرایط و روش های مختلفی استفاده کند. گزارش مدد کاران اجتماعی، نظر روانشناس کودک، وضعیت تحصیلی کودک و حتی نظر خود کودک در صورتی که بالای هفت سال باشد، همه در نظر گرفته می شوند. برای مثال؛ اگر یک دختر 8 ساله اصرار دارد که با مادر زندگی کند، دادگاه این خواسته را جدی می گیرد.
در نهایت باید گفت که این تفاوت ها به این معنا نیست که بین آن ها تبعیض برقرار می شود. در حقیقت قانون سعی کرده است با توجه به ویژگی های رشدی هر جنسیت، بهترین شرایط را برای آن ها فراهم کند.
نکته اصلی این است که اولویت با منافع کودک می باشد نه قوانین ثابتی که وجود دارند. اگر مادر ثابت کند که برای پسر سه ساله اش محیط امن تری می تواند بسازد، حضانت با او خواهد بود. پس نگران این تفاوت باید نباشید. قانون به گونه ای طراحی شده که در هر شرایطی به فکر کودک است.
اگر شما هم صلاحیت لازم را داشته باشید حتما حق حضانت به شما سپرده می شود. با این حال فرقی هم نمی کند فرزند شما دختر یا پسر باشد، مهم این است که ثابت کنید خانه شما می تواند یک محیط امنی برای کودک باشد. در ادامه برای درک بهتر این موارد را به صورت جدول مرور می کنیم.
| موضوع | حضانت دختر | حضانت پسر |
|---|---|---|
| سن بلوغ و انتخاب | دختر ها در سن 9 سالگی به بلوغ شرعی رسیده و حق انتخاب والد را دارند. | پسر ها تا 15 سالگی باید صبر کنند. |
| نظر دادگاه | اگر پدر در رفع نیاز های دختر نا توان باشد، مادر می تواند حضانت را بگیرد. | اگر زندگی پسر با مادر برایش مناسب تر باشد دادگاه حق حضانت را از مادر نمی گیرد. |
| نظر کودک | دادگاه نظر دختر را بعد از 9 سالگی جدی می گیرد. | دادگاه به نظر پسر پس از 15 سالگی اهمیت می دهد. |
| اصل نهایی | اولویت منافع کودک است. | اولویت منافع فرزند است. |
| دوره انتقالی | دادگاه با بررسی شرایط حضانت و شرایط ملاقات والد دیگر را تعیین می کند. | اگر مادر ازدواج کند یا صلاحیتش از بین برود، دادگاه شرایط را تغییر می دهد. |
نقش دادگاه خانواده در حضانت فرزند دختر
اما نقش دادگاه خانواده در حضانت هم بی تاثیر نیست. دادگاه خانواده سعی می کند مثل یک داور بی طرف تمام شرایط فرزند دختر را بررسی کند. این دادگاه بر اساس قانون جدید حضانت از فرزند دختر علاوه بر سن فرزند، تاثیر صلاحیت والدین را هم در نظر می گیرد. در واقع همان طور که گفتیم دادگاه همیشه بر مصلحت کودک تاکید بیشتری دارد.
وقتی درخواست حضانت مطرح می شود، دادگاه اولین قدم را با ارزیابی صلاحیت والدین بر می دارد. این ارزیابی شامل بررسی های روانشناختی مددکاری اجتماعی و حتی نظارت بر محیط است. یعنی اگر مادری بخواهد حضانت فرزند دختر بعد از ۹ سالگی را به دست آورد، باید ثابت کند که محیط زندگی از نظر عاطفی، آموزشی و بهداشتی ایده آل می باشد.
نکته جالب این جاست که حتی دادگاه به بلوغ شرعی دختر و پایان حضانت نیز به چشم یک فرصت نگاه می کند. پس از بلوغ دختر حق انتخاب دارد اما دادگاه این انتخاب را هم ارزیابی می کند تا مطمئن باشد که تصمیم گیری تحت فشار نبوده است.
دادگاه های خانواده یک سری نقش های دیگری هم دارند که در ادامه به آن ها اشاره می کنیم.
- یک، تغییر حضانت: اگر پدر یا مادر حضانت صلاحیت خود را از دست بدهد دادگاه بلافاصله شرایط را تغییر می دهد.
- دو، تعیین حق ملاقات: حتی اگر حضانت با یک والد باشد، دادگاه برنامه ای برای دیدار والد دیگر هم تعیین می کند.
- سه، نظارت بر اجرای پس از صدور حکم: مدد کاران اجتماعی اجرای آن را رصد می کنند تا حقوق کودک ضایع نشود. در مواردی خاص مانند حضانت تام الاختیار فرزند، دادگاه شرایط را سختگیرانه تر بررسی می کند. یعنی ممکن است اگر هر دو والد فوت شده باشند، دادگاه با بررسی شرایط جد پدری و مادری تصمیم می گیرد که چه کسی صلاحیت نگهداری از کودک را دارد.
اما یکی از مهم ترین اختیارات دادگاه، تشکیل جلسات مشاوره ای قبل از رسیدگی است. در این جلسات مشاوران تلاش می کنند والدین را به توافق برسانند. با این حال اگر توافق صورت بگیرد، دادگاه آن را به عنوان قرارداد حضانت تایید می کند که مانند حکم دادگاه اجرا شود. در عمل دادگاه های خانواده برای تصمیم گیری شرایطی را در نظر می گیرند که پیش از این به آن ها اشاره شد.
نکته حیاتی که وجود دارد این است که دادگاه خانواده در ایران اختیارات گسترده ای دارد. حتی اگر قانون جدید حضانت از فرزند دختر، سن خاصی را تعیین کرده باشد دادگاه می تواند بر اساس مصلحت کودک بحث سن را هم نا دیده بگیرد. برای اجرای دقیق احکام، دادگاه از واحد اجرای احکام خانواده کمک می طلبد.
این واحد در واقع بر حق ملاقات ها نظارت کرده و در صورت تخلف، والد متخلف را جریمه یا حتی محکوم به حبس می کند. در نهایت باید گفت دادگاه مثل یک نگهبان حقوق، برای کودک است. اگر مادری پس از سال ها ثابت کند که پدر صلاحیت نگهداری از دختر را ندارد، دادگاه را تغییر می دهد.
با این حال قانون خانواده به فکر آینده کودک هم است و شما هم باید در این راه برای آینده کودک برنامه ریزی درستی انجام دهید.
کلام آخر
حضانت فرزند از بحث های حساسی است که به دلیل داشتن شرایط احساسی باید با احتیاط عمل کرد. در این مقاله ما قانون جدید حضانت فرزند دختر و شرایط آن را مورد بررسی قرار دادیم و همچنین مدارک و مراحل لازم را بیان کردیم. در ادامه سعی نمودیم تفاوت حضانت فرزند دختر و پسر و نقش دادگاه خانواده را توضیح دهیم تا با آگاهی کامل تر بتوانید رای دادگاه را به نفع خود صادر کنید. با این حال از همراهی شما تا پایان مقاله سپاسگزاریم، امیدواریم با نظرات و تجربه های خوب خود، دیگران را هم در این مسیر یاری نمایید.
سوالات متداول
- حضانت دختر تا چند سالگی با مادر است؟
تا 7 سالگی اولویت با مادر خواهد بود، مگر اینکه عدم صلاحیت او اثبات شود. - آیا مادر پس از طلاق می تواند حضانت دختر بالای 7 سال را بگیرد؟
بله. با اثبات صلاحیت اخلاقی، مالی و وجود محیط امن برای کودک این کار امکان پذیر است. - مهم ترین مدارک برای درخواست حضانت دختر کدام است؟
شناسنامه، حکم طلاق، گواهی سلامت روان، مدارک شغلی و گزارش مددکاری.
